Dan zal het je wel niks meer doen. Raar maar waar, was dit laatst iets wat iemand tegen mij zei. Ik heb leren leven zonder mijn moeder, ik heb haar een heel mooi plekje gegeven in mijn hart. Maar ik denk nog iedere dag aan haar, als ik mooie bloemen zie wil ik die nog altijd graag voor haar kopen, als het over haar gaat kunnen mijn emoties me nog steeds overvallen. Als ik ergens mee zit, zou ik nog steeds zo graag haar advies vragen, wanneer ik veel last heb van mijn rug zou ik zo graag een knuffel willen van haar en dat is in 8 jaar niet veranderd. Ik kan er na 8 jaar heel goed mee omgaan en het is een deel geworden van mijn leven. Maar om te zeggen dat het verlies van een dierbaar iemand je na jaren niets meer doet is de allergrootste misvatting! Laten we met z’n allen nou eens geen tijdslimiet op rouw zetten! Rouwen om een belangrijke dierbare gaat een leven lang met je mee! Heb jij weleens een soortgelijke situatie gehad?
