Rouw is zoveel meer dan een aantal dagen verdriet na een verlies. Hoe het voelt om zo intens te rouwen zou ik niet goed kunnen omschrijven. Het is waar dat je op den duur er beter mee leert leven/omgaan maar ook dan overvalt het soms. Of we nou rouwen om een dierbare die we moeten missen, rouwen om een (chronische) ziekte of rouwen om een ander groot verlies. In de eerste jaren ervaren veel mensen het als overweldigend. Je denkt weer stappen in de goede richting te maken en staat er ineens weer een hele lading rouw op je te wachten achter de volgende deur. Rouw is ongelofelijk zwaar voor lichaam en geest. Het kan eenzaam zijn doordat alleen jij jouw eigen unieke proces ervaart. Niemand weet hoe het voor jou voelt. Geen enkel rouwproces kan je vergelijken met een ander rouwproces. Iedereen doorloopt rouwtaken op een andere volgorde en op een andere manier. Weet dat je niet alleen bent, dat je niet raar bent, dat je het niet fout doet of dat je sneller moet rouwen! Het is normaal, neem je tijd en wees lief voor jezelf.
