This content is blocked due to privacy reasons, you need to allow the use of cookies.
This content is blocked due to privacy reasons, you need to allow the use of cookies.

Er was een programma op over eenzame ouderen, ‘nou mam zo kom je er in ieder geval niet bij te zitten’ mijn moeder lacht. ‘Ik weet wel dat je me nooit zo zou laten zitten, jij zou me nooit zo alleen laten zijn. Ze had gelijk, dat had ik inderdaad nooit gedaan. De band die ik met mijn moeder had, was zo sterk. Dat deed ook zoveel pijn, hoe neem je afscheid van iemand waar je zoveel van houdt en die zo’n belangrijke rol in je leven heeft? Mensen vragen wel eens ‘wel fijn dat je nog tijd had toen je moeder op sterven lag, kon je alles nog zeggen’ Nou mijn moeder en ik hebben vrij weinig nog tegen elkaar gezegd in die laatste week. Ze heeft tegen iedereen nog van alles gezegd, maar tegen mij niet. Alles was al gezegd, we konden beide niets meer tegen elkaar zeggen. Dat deed te veel pijn. Ik wou niet dat er laatste woorden waren, het was goed zo. Die pijn heb ik mezelf bespaard. Ik had geen geheimen voor mijn moeder, ik had haar altijd gezegd wat ik vond, dat ik van haar hou zei ik iedere avond voor het slapen gaan. Ze wist alles, aan een blik had ze genoeg en ik ook. Mijn laatste woorden aan haar waren: ‘Het is goed, mama, ik hou van je maar nu is het wel klaar’ Nu hoor ik vaak rondom het afscheid, dat mensen spijt hebben of zich schuldig voelen en dan vaak vooral om de dingen die niet meer gezegd of gedaan zijn. Niet voor iedereen is het fijn om nog hele gesprekken te hebben als iemand op sterven ligt. Soms is het gewoon te pijnlijk, soms is alles al gezegd. Je hoeft geen rot gevoel te hebben als je geen laatste prachtige gesprekken hebt gehad. Het is allemaal oké, iedereen neemt afscheid op zijn eigen manier.

Er was een programma op over eenzame ouderen, ‘nou mam zo kom je er in ieder geval niet bij te zitten’ mijn moeder lacht. ‘Ik weet wel dat je me nooit zo zou laten zitten, jij zou me nooit zo alleen laten zijn. Ze had gelijk, dat had ik inderdaad nooit gedaan. De band die ik met mijn moeder had, was zo sterk. Dat deed ook zoveel pijn, hoe neem je afscheid van iemand waar je zoveel van houdt en die zo’n belangrijke rol in je leven heeft? Mensen vragen wel eens ‘wel fijn dat je nog tijd had toen je moeder op sterven lag, kon je alles nog zeggen’ Nou mijn moeder en ik hebben vrij weinig nog tegen elkaar gezegd in die laatste week. Ze heeft tegen iedereen nog van alles gezegd, maar tegen mij niet. Alles was al gezegd, we konden beide niets meer tegen elkaar zeggen. Dat deed te veel pijn. Ik wou niet dat er laatste woorden waren, het was goed zo. Die pijn heb ik mezelf bespaard. Ik had geen geheimen voor mijn moeder, ik had haar altijd gezegd wat ik vond, dat ik van haar hou zei ik iedere avond voor het slapen gaan. Ze wist alles, aan een blik had ze genoeg en ik ook. Mijn laatste woorden aan haar waren: ‘Het is goed, mama, ik hou van je maar nu is het wel klaar’ Nu hoor ik vaak rondom het afscheid, dat mensen spijt hebben of zich schuldig voelen en dan vaak vooral om de dingen die niet meer gezegd of gedaan zijn. Niet voor iedereen is het fijn om nog hele gesprekken te hebben als iemand op sterven ligt. Soms is het gewoon te pijnlijk, soms is alles al gezegd. Je hoeft geen rot gevoel te hebben als je geen laatste prachtige gesprekken hebt gehad. Het is allemaal oké, iedereen neemt afscheid op zijn eigen manier. #afscheid #rouw #rouwenverlies #verlies #verliesverwerking #rouwverwerking #dood #liefde #taboe #uitvaart #pijn #ikrouwvanjou #bewustwording #doorbreekhettaboe #praten #delen #steun #zelfliefde #proffesional

Onze website gebruikt cookies en vergelijkbare technieken. De cookies worden geïnstalleerd op jouw computer. Hiermee verzamelt Voor en tegenspoed persoonsgegevens en volgen wij je gebruik van onze website. Voor en tegenspoed doet dit om jou de beste digitale ervaring te bieden op onze website. Bekijk voor meer informatie onze privacyverklaring. Mogen we voor jou cookies gebruiken?