This content is blocked due to privacy reasons, you need to allow the use of cookies.
This content is blocked due to privacy reasons, you need to allow the use of cookies.

Als iemand mij 10 jaar geleden had verteld dat ik zou moeten leven met dagelijks zenuwpijn, niet meer normaal kan zitten, m’n dagen niet meer zo vol mogelijk zou kunnen stoppen, niet als fysiotherapeut aan het werk zou kunnen en niet goed meer paard zou kunnen rijden. Had ik zonder twijfelen gezegd: ‘Ik zou niet weten hoe ik dan nog moet genieten van het leven. Onmogelijk!’ Dat is ook een aantal jaren niet zo geweest, want wat was het een moeilijke weg. Nu is het een onderdeel van mij en geniet ik ook echt weer van het leven. Ik ben veel dankbaarder dan voorheen voor alle mooie dingen die er nog zijn. Soms zijn er dagen dat het allemaal niet wil, de pijn de overhand heeft of dat pijnlijk duidelijk wordt wat ik allemaal niet meer kan. Dat levert natuurlijk nog steeds verdriet of boosheid op, alleen duurt dit nu korter dan voorheen. Dat is ook waarom ik levend verlies een mooi omschrijving vindt voor het leven met een chronische aandoening. Bij een levend verlies is er sprake van triggers in het dagelijks leven die het verlies van een gezond lichaam weer even pijnlijk duidelijk maken zoals:

•Afwijken van je eigen norm.
•Dingen die je had kunnen doen
•Verergeren van de symptomen
•Hulp moeten vragen
•Persoonlijke doelen, die niet behaald kunnen worden

Triggers zullen er altijd zijn. Daarom is het zo belangrijk om te leren omdenken en te focussen op wat nog wel kan. Daar zeg ik natuurlijk niet mee dat je niet even flink mag huilen of boos mag zijn om wat er niet meer kan. Soms is het zo fijn om gewoon even alles eruit te kunnen laten. Het negatieve zal er ook altijd zijn maar gelukkig leer ik daar steeds beter mee omgaan.

Als iemand mij 10 jaar geleden had verteld dat ik zou moeten leven met dagelijks zenuwpijn, niet meer normaal kan zitten, m’n dagen niet meer zo vol mogelijk zou kunnen stoppen, niet als fysiotherapeut aan het werk zou kunnen en niet goed meer paard zou kunnen rijden. Had ik zonder twijfelen gezegd: ‘Ik zou niet weten hoe ik dan nog moet genieten van het leven. Onmogelijk!’ Dat is ook een aantal jaren niet zo geweest, want wat was het een moeilijke weg. Nu is het een onderdeel van mij en geniet ik ook echt weer van het leven. Ik ben veel dankbaarder dan voorheen voor alle mooie dingen die er nog zijn. Soms zijn er dagen dat het allemaal niet wil, de pijn de overhand heeft of dat pijnlijk duidelijk wordt wat ik allemaal niet meer kan. Dat levert natuurlijk nog steeds verdriet of boosheid op, alleen duurt dit nu korter dan voorheen. Dat is ook waarom ik levend verlies een mooi omschrijving vindt voor het leven met een chronische aandoening. Bij een levend verlies is er sprake van Triggers in het dagelijks leven die het verlies van een gezond lichaam weer even pijnlijk duidelijk maken zoals: •Afwijken van je eigen norm. •Dingen die je had kunnen doen•Verergeren van de symptomen•Hulp moeten vragen•Persoonlijke doelen, die niet behaald kunnen wordenTriggers zullen er altijd zijn. Daarom is het zo belangrijk om te leren omdenken en te focussen op wat nog wel kan. Daar zeg ik natuurlijk niet mee dat je niet even flink mag huilen of boos mag zijn om wat er niet meer kan. Soms is het zo fijn om gewoon even alles eruit te kunnen laten. Het negatieve zal er ook altijd zijn maar gelukkig leer ik daar steeds beter mee omgaan.  #chronischziek #rouw #verlies #levendverlies #verliesverwerking #pijn #zenuwpijn #herstel #leren #zelfliefde #energie #positiefdenken #positief #ongeluk #rouwbegeleiding #verliesenrouw #chronisch #aandoening #leven #geniet

Onze website gebruikt cookies en vergelijkbare technieken. De cookies worden geïnstalleerd op jouw computer. Hiermee verzamelt Voor en tegenspoed persoonsgegevens en volgen wij je gebruik van onze website. Voor en tegenspoed doet dit om jou de beste digitale ervaring te bieden op onze website. Bekijk voor meer informatie onze privacyverklaring. Mogen we voor jou cookies gebruiken?